Zaman bulup da yazamadığım için öncelikle kusuruma bakmamanızı rica ediyorum. Keyifli ve yorucu (yorucu olduğunu eve önünce anladım) bir etkinlik sonunda nihayet eve döndüm yeni dostluklar, yeni tecrübeler ve yeni hatıralarla beraber.

Klasik bir insanım. Alışkanlıklarımdan vazgeçmek  zor gelir bana. Her zaman kullandığım eşyamı değiştirmek, hep kullandığım güzergahı değiştirmek, her zaman gördüğüm insanlardan ayrılmak zorunda kalmak....

Dış görünüm, bilgi, duygu çok kolay değişen şeylerdir insan hayatında. Saçını boya, gözüne lens tak, giyim tarzını değiştir. İşte bak aynaya, bambaşka birini duruyorken bulursun karşında. (Hoş benim gibi klasik biriyseniz bu değişimi bile kabul etmez bünyeniz.) Hatta estetik yaptırarak yeni bir yüze sahip olabilirsiniz.

Çocuklardık, PARLAK YILDIZLARDIK. O zaman ay büyülüydü, yakamoz deniz. Ardından koştuğumuz sonbaharlar…

Evet, yanlış okumadınız. Domuz gribi oldum. Hala da risk taşıyormuşum. Haftadır evdeyim. Dışarı çıkmadan, devamlı yatakta... Benim gibi hareketli bir insan için ne kadar zor bilemezsiniz. Nasıl domuz gribi olduğuma gelince…

Hani derler ya "evlendikten sonra aşk biter, yerini sevgi alır". Birçok insan için doğru olan bilir. Ama aşkını korumasını bilenler için pek geçerli bir şey değil sanırım.